Montaż bez błędów

Kategoria: DOM dla początkujących

Prawidłowy montaż to gwarancja bezawaryjnego funkcjonowania okna przez wiele lat. To także mniejsze ryzyko pojawienia się w przyszłości kłopotów eksploatacyjnych. Nawet najlepszy produkt, jeśli nie zostanie odpowiednio osadzony, może stracić swoje właściwości.

Okien na pewno nie będziemy wymieniać co dwa czy trzy lata. To nie tylko dość trudne, ale i kosztowne przedsięwzięcie. Niezwykle ważny jest więc wybór odpowiedniego produktu oraz w drugiej kolejności - prawidłowy montaż. To właśnie skutki źle przeprowadzonych prac instalacyjnych są jedną z najczęstszych przyczyn reklamacji. Jak uniknąć błędów? Poniżej przedstawiamy praktyczny poradnik.

OBMIAR OTWORU BUDYNKU.
Przed zakupem wybranego produktu trzeba dokonać precyzyjnego pomiaru otworu okiennego i to już w zasadzie połowa sukcesu. Należy przy tym uwzględnić dokładność poziomicy. Maksymalne dozwolone tolerancje dla odchylenia od pionu i poziomu przy długości elementu 3.000 mm nie powinny przekraczać 1,5 mm/m. Jeśli jednak przekroczymy podane wymiary, konieczne będą zmiany lub dodatkowe środki, które trzeba ustalić jeszcze przed rozpoczęciem montażu. Dokonując pomiarów, trzeba także pamiętać, że otwór w murze powinien być większy od wymiarów zewnętrznych ościeżnicy o 15 mm na każdej stronie, zarówno w przypadku wysokości, jak i szerokości. W przypadku montażu nowych parapetów luz na dole powinien się zwiększyć o grubość parapetu.

BEZ MOSTKÓW.
Okna PCW powinny być zamocowane i uszczelnione w sposób pozwalający na ich swobodne odkształcenie liniowe pod wpływem temperatury. W tym celu należy je przytwierdzić do ściany za pomocą specjalnych kotew lub dybli w taki sposób, by umożliwić swobodne rozszerzanie się ościeżnicy. Kotwy lub - ewentualnie - dyble trzeba rozmieszczać w odległości 100-150 mm od narożnika lub słupka i co ok. 700 mm wzdłuż ramy.
Okna powinny zostać tak umieszczone w ościeżu, aby nie powstały mostki termiczne, prowadzące do skraplania się pary wodnej na wewnętrznej stronie ościeżnicy lub powierzchni ościeża. W przypadku, gdy nie jest znany przebieg izoterm, należy stosować ogólne zasady montażu okien, tj.: w ścianie jednowarstwowej - w połowie grubości ściany, w warstwowej z ociepleniem wewnętrznym - w strefie izolacji termicznej oraz w ścianie z ociepleniem zewnętrznym - z dosunięciem do węgarka.

ZACZYNAMY....
Po zdjęciu skrzydła z ościeżnicy należy połączyć wszystkie segmenty okna przy pomocy specjalnych listew i śrub łączących bądź blachowkrętów. W razie potrzeby stosujemy profile usztywniające połączenie. W przypadku łączenia z oknem nieotwieralnym (fixem) należy wcześniej wyjąć szybę. Przy wymianie okna razem z drzwiami balkonowymi, lub przy łączeniu dwóch okien, dodatkowo trzeba zwrócić uwagę, aby pomiędzy ramy okienne i drzwiowe została zamontowana specjalna uszczelka dystansowa bądź taśma rozprężna. Ramy muszą być skręcone razem.

Kolejnym krokiem jest wstawienie i ustabilizowanie przy pomocy klinów, ościeżnic w otworze okiennym, opierając ją na podporach drewnianych lub tworzywowych. Muszą one zostać ustawione tak, aby odpowiednie elementy ramiaka znajdowały się idealnie w pionie i poziomie. Takie ustawienie gwarantuje prostopadłość boków ościeżnicy oraz możliwość prawidłowego założenia, regulacji i szczelności skrzydeł.
Po ustabilizowaniu ramy należy na trwałe zamontować ościeżnicę wykorzystując łączniki mechaniczne (dyble lub kotwy). Przykręcamy kotwy do ościeżnicy, wykorzystując kołki rozporowe o średnicy około 7-10 mm lub dyble. Przy zachowaniu odpowiednich odległości pomiędzy nimi przytwierdzamy ościeżnice do muru. Element kotwiący koniecznie musi znaleźć się w rejonie zawiasów. Najważniejsze, aby mocowania umieszczone były na pionach. Największe siły działają, bowiem na pionowy ramiak, gdzie zamontowane są zawiasy.
W przypadku ścian trójwarstwowych najlepsze mocowanie będzie wówczas, gdy zastosujemy kotwy przytwierdzane do ościeżnicy i ściany. Musi być one zamontowane w poziomie, co najmniej dwoma elementami mocującymi tak do ościeżnicy, jak i ściany - razem cztery elementy mocujące kotwę. Jest to bezwzględne minimum. W przeciwnym wypadku kotwa będzie działała, jak dźwignia. Przed zabezpieczeniem szczelin dylatacyjnych sprawdzamy przy użyciu poziomicy poziomy oraz piony profili ościeżnicy, usuwamy kliny.

ZABEZPIECZENIE.
Wymiarowanie połączeń szczelin dokonujemy na podstawie występującej rozszerzalności profili z tworzywa sztucznego. Powstałe w ten sposób próżnie między oknem, a budynkiem wypełniamy odpowiednimi materiałami, np. pianką izolacyjną (poliuretanową), najlepiej też niskoprężną, dobrej jakości. Czas pełnego utwardzenia pianki wynosi około 24 godzin w optymalnych warunkach, czyli ok. 20°C i wilgotności w granicach od 60% do ponad 90%. Im niższa temperatura i wilgotność tym czas pełnego utwardzenia i zmiany kurczliwości pianki wydłużają się. Aby osiągnęła ona wymaganą przyczepność konieczne jest dobrze oczyszczone podłoże, przede wszystkim wolne od wszelkiego pyłu.
Wykonanie uszczelnienia przerw między ościeżnicą, a bryłą budynku zapewnia długotrwały okres bezusterkowej eksploatacji. Dlatego wewnętrzne uszczelnienie należy oddzielić od pomieszczenia i zewnętrznego klimatu, aby możliwe było wyrównanie poziomu pary oraz zapobieganie przenikaniu wilgoci do pomieszczeń. Do tego celu można użyć silikonu z tworzyw uszczelniających lub butylowej taśmy uszczelniającej. Pozostaje jeszcze zabezpieczenie na zewnątrz, które stanowi ochronę przed działaniem czynników zewnętrznych i musi zapewnić swobodną cyrkulacje powietrza. Tu można wykorzystać taśmy uszczelniające lub kit elastyczny.

MONTAŻ PARAPETÓW.
Parapet zewnętrzny powinien być wpuszczony pod dolną ramę. Żadne inne mocowanie mechaniczne plus silikony nie dadzą pełnej gwarancji, że będzie on spełniał swoje zadanie. Parapet zewnętrzny to nie tylko ozdoba, to przede wszystkim ochrona przed zaciekami. Warto pomyśleć o listwie progowej, która zapewni stabilniejsze zamocowanie stolarki, ponadto ułatwi to właściwy montaż parapetów, pod ramiak.
Parapet wewnętrzny powinien być natomiast osadzony w dolnej części ościeża po zakończeniu montażu okna i jego uszczelnieniu na obwodzie. Płaszczyzna styku parapetu z ościeżnicą powinna być tak uszczelniona, aby nie dopuścić do penetracji wody i pary wodnej w przestrzeni pod ościeżnicą.

NA KONIEC.
Po wstępnym stwardnieniu pianki uszczelniającej (po około 2 - 4 godzinach) należy założyć   skrzydła oraz szyby oraz równomierni obłożyć ślizgami ramę, tak aby przy uszczelnianiu szczeliny pomiędzy oknem i ościeżem nie nastąpiła deformacja okna. Następnie dokonujemy regulacji zawiasów, używając klucza imbusowego 4 mm oraz wykonujemy obróbkę tynkarską lub zasłaniamy szczeliny montażowe listwami ozdobnymi. Na sam koniec całego procesu trzeba zamontować klamki i usunąć folię ochronną, jednak nie później niż w ciągu 3 miesięcy od daty zakupu.

opr. EWA KOZIOŁ

MONTAŻ W PIGUŁCE
Najważniejsze przy montażu okna jest:

1. Wymiarowanie otworu okiennego
2. Przygotowanie otworu okiennego
3. Montaż ramy okiennej
4. Montaż łączników mechanicznych
5. Wykonanie izolacji wokół okna
6. Zabezpieczenie szczeliny dylatacyjnej
7. Parapet wewnętrzny

---